با پیشرفت علوم شیمی و متالوژی به ویژه در گرایش‌های پلیمر و كامپوزیت، تحول شگرفی در صنایع و معادن حادث شده است. ساخت و سنتز مصنوعات شیمیایی و احیای مواد معدنی از طریق فعل و انفعالات شیمیایی، یكی از كاركردهای شیمی پلیمر در عصر حاضر است، شاید تركیب عناصر و مواد معدنی با یكدیگر و تولید مواد جدید تركیبی تحت عنوان كامپوزیت‌ها مهم‌ترین تحول علمی قرن بیستم باشد. از سوی دیگر تركیب مواد طبیعی بازیافتی با بستری از مواد چسبنده منجر به تولید مصنوعاتی ویژه باكاركردهای متنوع شده است.

در این تركیبات معمولا از زرین‌ها به عنوان مواد چسبنده یا بستر استفاده می‌شود. مواد طبیعی بازیافتی موادی هستند كه پس از یك پرسه (فرآیند تولیدی) غیرقابل استفاده و بازیافت شده است. از خصوصیات كامپوزیت‌ها (مواد تركیبی) می‌توان به مقاومت بالا، ضربه‌پذیری خوب، فشارپذیری ایده‌آل و وزن پایین اشاره كرد.
كامپوزیت‌های ایمنی، مارپیچی و معدنی نمونه این تركیبات هستند. به طور مثال كامپوزیت‌های ایمنی، از تركیب الیاف بازیافتی به عنوان ماتریس و رزین‌های پلی‌استر به عنوان بستر تولید می‌شوند. همین‌طور كامپوزیت‌های معدنی، از تركیب مواد معدنی بازیافتی با رزین‌ها حاصل می‌شوند كه نمونه بارز آن، سنگ‌های مصنوعی هستند. سنگ مصنوعی از بازیافت ضایعات سنگ طبیعی تحت پرس و فشار در مرحله اول و در نهایت پخت در مرحله دوم تولید می‌شوند. فرآیند پخت، مهم‌ترین مرحله تولید سنگ‌های مصنوعی است. در این فاز، رزین‌های مختلف با سنگ‌های بازیافتی تركیب و در حرارت و فشار كنترل‌شده پخت می‌شوند.
با توجه به فرآیندهای رنگ‌پذیری و شكل‌دهی، انواع سنگ‌ها با مدل، طرح و رنگ‌های گوناگون تولید می‌شوند.